Ամեն ինչ սկսվեց 2012 թվականի ապրիլի 4-ից…

Image

Կրթահամալիրի հյուրն էր Երևանի պետական կամերային երգչախումբը (գեղարվեստական ղեկավար և դիրժոր՝ Հարություն Թոփիկյան): Այդ շրջանում  կրթահամալիրը պատրաստվում էր Սուրբ Երրորդություն եկեղեցում հոգևոր երգեր երգել: Մաեստրո Թոփիկյանը մեզ օգնեց: Երաժշտության զգացական աշխարհի, կատարողական արվեստի մասին նրա պատկերացումները, մեկնաբանությունը կյանքում առաջին անգամ ինձ ստիպեց մտածել նաև դիրիժորական վահանակի առջև կանգնելու մասին:

Օրեր անց գործընկերներիս  հետ ինքս ներգրավվեցի նորաստեղծ «Սեբաստացիներ» երգչախումբ: Երգչախումբ, որտեղ երգում են միայն դասավանդողներն ու ծնողները, որտեղ երաժշտական կրթություն ունեն ոչ բոլորը, բայց, ինչպես ասում է մասետրո Թոփիկյանը՝ «ձայնի բարձրությունը ֆանտաստիկ մաքուր է»:

Իրականացավ ուսանողական տարիներիս երազանքը. երգում եմ երգչախմբում: Որպես կոլեկտիվ՝ երգչախումբը ենթադրում է ջերմություն, մտերմություն, ինչպես ընտանիքում, դասարանում: Միայն այն տարբերությամբ, որ ամեն օր չենք հանդիպում, և դա լավ է. հասցնում ենք միմյանց կարոտել: Իհարկե, պարապմունքներն էլ…

Մարդիկ մշտապես նոր ծանոթությունների, շփումների կարիք ունեն: Պարոն Թոփիկյանը կրթահամալիրի կյանք մաժոր ու լուսավոր նոր ակորդ ներմուծեց: Նրա շնորհիվ թե՛ մասնագիտական, թե՛ կենսական շատ գիտելիքներ ձեռք բերեցի:

Սիրով եմ սպասում երեքշաբթի-հինգշաբթի օրերին: Գիտակցված սպասումով: Երախտագիտության և բերկրանքի ներքին, հոգևոր զգացումով:

Հ.Գ. Շնորհակալ եմ տիար Բլեյանին և մաեստրո Թոփիկյանին:

Մերի Առաքելյան

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s